Autistische gewoonte

Wat bedoel ik daarmee?

Wij zijn geneigd om die emotionele en psychische handelingen te verrichten die we aangeleerd en ongemerkt overgenomen hebben van en uit onze  omgeving, b.v. het gezin waaruit wij komen, de leefomgeving in onze jeugd, de school, de kerk, de vereniging.

Als we begrepen dat we maar een klein beetje van ons brein gebruiken, mede door het feit dat we te angstig  en/of te lui zijn om verder te willen of durven kijken dan onze neus lang is. DIT zijn wij gewend ( het is ook een vorm van schijnveiligheid ). Worden we gedwongen en/of geconfronteerd tot andere gedachtenhandelingen, dan zal er een  onrustige reactie zijn  en sluiten we  ons af op verschillende manieren. Het  best getrainde verweer is, nee, daar doe ik niet aan mee, of dat zijn wij niet gewend, dan is er ook nog die halsstarrige ontkenning . Ook de vaak dictatoriale houding van mensen, zo van jij moet naar mij luisteren, wat jij denkt interesseert me niet.

Als je het ontkent is het er niet en dan moet je er dus niet meer over beginnen. Mocht je zo inventief zijn om door te gaan moet je er op rekenen boosheid op te wekken, ook kan de reactie : weglopen zijn. Dit is tot nog toe netjes, maar in woede uitbarsten (tot geweld toe) is iets wat vaak voorkomt.

Dat die veelheid van gewoontehandelingen tot verdriet en stress leiden, niet alleen bij de ander maar ook bij onszelf, dat zien we vaak niet, maar als we het zien, is van tafel vegen een veel voorkomende reactie. Je kunt er niet vanuitgaan dat iets niet bestaat, omdat jij het nooit hebt meegemaakt, gezien of gehoord. Dit zie je heel erg terug in de religies. Ze verzamelen mensen om zich heen die zeggen wat ze horen willen, sommigen zullen je net zo lang bestoken met hun afgestompte ideeën om gelijk te hebben, om te proberen dat jij toegeeft en zij  niet hoeven te veranderen. Het gebeurt vaak dat we vanuit dit handelen een scala aan oordelen en veroordelingen opbouwen, waar we zelf naar  gaan leven, en zo droevig worden, nooit gelukkig kunnen zijn,we zenden dat ook steeds uit via het ons door GOD geschonken  telepathisch vermogen. Je kunt dan wel de vrede  kraaien met je mond, maar ondertussen de oorlog denken. En denk erom dat gedachtenkracht sterker is dan  woorden, omdat woorden snel gesproken (kunnen)  worden, echter onbewust denken is langzamer en sterker, ook omdat het een vorm van intentie is.

Weinigen staan er bij stil dat ieder woord dat  je denkt een eigen leven gaat leiden, een eigen wereld wordt, en het is een optie voor de religieuzen er aan te denken, dat wat ze weten nog waar is ook, nl., ieder woord wordt gehoord door GOD. Dat ook veel van jouw leven door je zelf in het leven is geroepen.

Warme groet.

   

:: Powered by Designbase Webcentre ::